Een wit gekalkte muur met daarvoor mijn huid. Mijn naaktheid is een bottig bewijs van het schrale bestaan en mijn onvermogen me daartegen te beschermen. Door mijzelf met meel te bedekken creeer ik een tweede huid; een buffer. Het lijkt of de harde steen en mijn lichaam in elkaar opgaan. Mijn huid en de buffer verdwijnen in de materie.

Bekijk fragment>