480x372 COLLAGE NR.4 margreetkramer

Titel: HET ZACHTE HUIS nr.4
Materiaal: foto collage gelamineerd
Afmeting: 10 x 16 cm

 

Het huis waarin je leeft

Je sjouwt je boodschappen naar binnen en de vuilnis naar buiten. Je roept uit het bovenraam, ontvangt vrienden.
Je verzamelt je huis, langzaam wordt het toegeëigend.
Je kent de scheur in de gevel, de bobbel in het raam, de verkleuring op de drempel, het kozijn dat ingevreten is.

Op het terrein van het voormalig Energie Bedrijf Haarlem wordt door kunstenaarsinitiatief "Nieuwe Vide" PLAN Z gepresenteerd. Verschillende kunstenaars geven hun visie op het opnieuw in te richten bedrijventerrein. Margreet Kramer neemt de bestaande, monumentale bedrijfspanden als uitgangspunt. Ze bedekt de woningen met lichamelijke collages, de snijranden zijn zichtbaar. De schoonheid van het detail, een gedeelte van een frons, een hoekje van een mond. Ze beschermt het huis met het meest kwetsbare.

De huid waarin je woont.
Onze huid is ons eerste huis; een vergankelijke en broze beschutting. Je verzamelt rimpels, littekens, moedervlekken, pijntrekken en schilfers.
De huid is de ultieme collage van je leven.

Nell Donkers

 

 

 

The house one lives in

You drag your groceries in and your rubbish out. You call from the upstairs window, invite friends in.

You collect your house; gradually it becomes your own.

You know the crack in the façade, the bulge in the window-pane, a discoloration on the threshold, the damaged window frame.

On the site of the former Energiebedrijf Haarlem (Electrical & Gas Company Haarlem), the artists collective Nieuwe Vide (New Void) presents PLAN Z. Various artists offer their views on the redesigning of the former industrial park. Margreet Kramer takes the existing, monumental factory buildings as her starting point. She covers the houses with human collages, with clearly visible intersecting lines. The beauty of the details; part of a frown, a corner of a mouth. She shields the house with the most vulnerable.

The skin one lives in

Our skin is our first home; a transitory and fragile haven. One collects wrinkles, scars, birth marks, stabs of pain and flakes of skin. The skin is the ultimate collage of one’s life. 

Nell Donkers.